Tinder

Dus ik installeerde Tinder op mijn telefoon. Dat had ik eerder al stiekem eens gedaan, maar toen ik een match kreeg met de 21-jarige S heb ik de app van schrik gesloten en nooit meer geopend.

Maar nu mocht het.

Honderden vrouwen. Springend op het strand. Met een glas witte wijn op een terras. Vrouwen met ‘my kids are my everythings’ in hun bio. Of ‘als je een snelle wip zoekt, ken je maar beter meteen naar links swipen’. Niet echt mijn types. Maar er waren ook leuke vrouwen.

G was mijn eerste match. Haar onzekerheid verklaarde haar onscherpe foto’s. We hielden elkaar af en toe op de hoogte van onze voortgang, maar een date zat er niet in.

B zag er cute uit op haar foto’s en we hebben een avond tot laat zitten chatten.  Ik ging slapen met kriebels in mijn buik. De volgende ochtend kreeg ik om half acht al een berichtje. “YOU CHEAT!” appte ze. Met een screenshot van mijn Facebook profiel, waar In a relationship with D op stond.

Dankzij B werd duidelijk dat openheid en vertrouwen belangrijk zijn bij online dating, en dat ik mijn open relatie voortaan beter direct kon melden.

H was een stoere chick met kinderen en tattoos. Ze vond me interessant, maar kon niets met mijn open relatie. Na een tijdje radiostilte stuurde ze een onduidelijk bericht over een nare ziekte. Ik twijfelde of ik haar moest troosten, ik had de neiging om voor haar te zorgen. Vriend R waarschuwde me voor aandachtgeile types, dus ik hield haar op afstand. Kort daarna verdween ze uit mijn matches.

N was een psychisch geval. Een onzekere meid die zichzelf niet goed genoeg vond voor mij. Een date zouden we nooit kunnen hebben, zei ze, want ze durfde niet in restaurants te komen. Ik geloof niet dat ik ooit in een restaurant zou afspreken voor een eerste date, maar goed.

D en ik vertelden elkaar over onze Tinder-avonturen. Mijn zelfvertrouwen steeg door de matches en de bijbehorende conversaties. Op basis van mijn suffe selfies en een kort regeltje tekst bleken vrouwen geïnteresseerd in mij!