De dating-frequentie

Als ik een vaste date zou hebben zouden we elkaar iedere twee weken zien. Dat zou een mooie frequentie zijn. D en ik zouden dan voldoende tijd voor elkaar hebben. Zo had ik het vantevoren bedacht.

Maar na onze eerste paar dates wilde ik M zo snel mogelijk weer zien. Daarom beredeneerde ik als volgt:

  • D en ik vertelden elkaar alles wat we wilden weten.
  • M en ik hadden geen uit te stippelen toekomst, we genoten van het moment en maakten geen plannen.
  • Mijn verliefdheid was gewoon een verliefdheid. Die zou in een stabiele situatie eindigen. Wat die situatie zou zijn deed er nog niet toe.
  • Mijn relatie met D was al 23 jaar rotsvast. Daar zou echt niet zomaar iets tussen komen.

Ik mocht er best even van genieten. Ook als D het er af en toe niet mee eens was.

Zo gezegd, zo gedaan.

M en ik spraken ongeveer wekelijks af. Meestal in Amsterdam waar we op haar bank in elkaars armen het gat bespraken.

De eerste twee dagen na iedere date voelden we het gat. We misten elkaar. We hadden last van de complexiteit van onze relatie. Ik kon het gat iedere keer dicht-beredeneren. We hadden geen toekomst, dus we moesten genieten van het moment.

Daarna vreeën we en bezochten we leuke plekjes in en om Amsterdam.

Ik voelde me bevrijd. Ik had de mooiste zomer van mijn leven. Alle dingen die voorheen zo belangrijk leken konden me stuk voor stuk gestolen worden. Ik kon genieten van de zon én de regen.

En ik voelde zelfvertrouwen, écht zelfvertrouwen, niet gespeeld.